İki Kişilik Kağıt Kalem Oyunları: 10 Oyun ve Kuralları

Kağıt kalem oyunlarının çoğu kalabalık için yazılmış kurallarla anlatılıyor. İki kişide bu kurallar çoğu zaman bozuluyor.

Sebebi basit: kalabalıkta sıra beklemek oyunun temposunu kendiliğinden ayarlıyor. İki kişide bekleme yok, dolayısıyla tur çok hızlı geçiyor ve oyun ya erken bitiyor ya da tekrara düşüyor.

Bu yüzden iki kişilik oynanışta üç şey eklenir: puan tutma, kategori sınırı ve tur sayısı. Üçü de kalabalıkta gereksiz, iki kişide oyunu ayakta tutan şeyler.

Elindeki boşluk oyunu belirliyor. Otobüs beklerken oynanacak oyunla akşam masasında oynanacak oyun aynı değil.

İki kişilik kağıt kalem oyunlarının en uzunu ve en taktiksel olanı. Her oyuncu iki adet 10x10 ızgara çizer: biri kendi filosu, diğeri rakibe yaptığı atışlar için.

Standart filo beş gemi: 5, 4, 3, 3 ve 2 kareli. Sırayla koordinat söylenir, rakip "vurdun" ya da "boşa" der. Bütün filoyu önce batıran kazanır.

İki kişilik oynanışta işe yarayan ek kural: vurduğun sürece atmaya devam et. Bu, ilk isabeti çok daha değerli hale getiriyor ve turu kısaltıyor.

Ayrıntılı kurallar, gemi yerleştirme ve atış taktikleri için ayrı bir yazı var: amiral battı nasıl oynanır.

Biri kelime seçer ve harf sayısı kadar çizgi çizer, diğeri tek tek harf tahmin eder. Yanlış her harf için asılan adamın bir parçası çizilir.

İki kişide en sık yapılan hata çok uzun kelime seçmek. Uzun kelime aslında kolay: içinde daha çok sesli harf var ve tahmin eden kişi iskeleti hemen çıkarıyor. Zor kelime kısa ve az sesli harfli olandır — "sırt", "kırk", "büst" gibi.

İki kişilik ek kurallar:

Kelime listeleri ve hak sayısı tartışması için: adam asmaca nasıl oynanır.

Kağıda noktalardan oluşan bir ızgara çizilir — başlangıç için 6x6 nokta yeterli. Oyuncular sırayla iki komşu noktayı birleştiren tek bir çizgi çizer.

Bir kareyi tamamlayan dördüncü çizgiyi çizen oyuncu o kareyi kazanır, içine baş harfini yazar ve bir çizgi daha çizer. Bütün kareler dolduğunda çok kare kazanan kazanır.

Oyunun tamamı bu son kuralda saklı: kare tamamlayan tekrar oynadığı için, zincir hâlinde duran kareler tek turda toplu olarak alınıyor. İyi oyuncu erken kare almaz, rakibi zincir açmak zorunda bırakır.

Boş bir ızgaraya (genelde 6x6) oyuncular sırayla ya S ya da O yazar. Yatay, dikey veya çapraz olarak "SOS" dizisini tamamlayan oyuncu o diziyi çizgiyle işaretler ve bir puan alır.

Puan alan oyuncu tekrar oynar. Izgara dolduğunda çok puanı olan kazanır.

Kare karalamacayla aynı mantık: tekrar oynama hakkı oyunu belirliyor. Fark, SOS'ta iki harf seçeneği olması — nereye yazacağın kadar hangisini yazacağın da karar.

İki kişide 6x6 ızgara dengeli. Daha büyüğü oyunu uzatıyor ama tempoyu düşürüyor.

3x3 ızgara, biri çarpı biri daire. Üç işareti yan yana getiren kazanır.

İki yetişkin doğru oynadığında her oyun berabere biter — oyunun çözülmüş olması bu. Bu yüzden tek başına bir akşam taşımıyor; sıra beklerken oynanan bir dolgu oyunu.

Yetişkin masasında işe yarayan varyantı büyük XOX: 3x3'lük dokuz küçük ızgara, dokuzu birlikte büyük bir ızgara oluşturuyor. Rakibin oynadığı küçük kare, senin hangi ızgarada oynayacağını belirliyor. Bu versiyon çözülmüş değil ve on dakika sürüyor.

Kağıt sütunlara bölünür: isim, şehir, hayvan, bitki, eşya. Bir harf belirlenir, iki oyuncu da o harfle başlayan kelimeleri aynı anda yazmaya başlar.

İlk bitiren "dur" der ve ikisi de kalemi bırakır. Puanlama:

İki kişide bu puanlama önemli. Kalabalıkta "aynı kelime" sık oluyor ama iki kişide nadir; o yüzden hız kadar sıra dışı kelime bulmak da kazandırıyor.

Uzunca bir kelime seçilir — "kütüphane", "bilgisayar" gibi. İki oyuncu iki dakika içinde o kelimenin harflerini kullanarak yeni kelimeler yazar.

Kurallar:

Son kural oyunu değiştiriyor: bariz kelimeleri yazmak boşa gidiyor, kimsenin aklına gelmeyecek kelime bulmak kazandırıyor.

Kare karalamacanın aynısı ama noktalar kare değil üçgen ızgara oluşturuyor. Kapatılacak şekil üçgen olduğu için üç çizgi yetiyor, oyun daha hızlı akıyor.

İki kişide kare karalamacayı çok oynayıp ezberleyenler için iyi bir tazeleme. Zincir mantığı aynı, ama alışılmış açılışlar işe yaramıyor.

İki oyuncu kağıdın iki ucuna birer çöp adam çizer. Sırayla, kalemin ucunu kendi adamının üzerine koyup kağıda bastırarak kalemi fiskeyle ileri fırlatır; kalem nereye çizgi bırakırsa atış oraya gitmiş sayılır.

Çizgi rakibin adamına değerse bir uzuv siliniyor. Dört uzuv gidince oyun bitiyor.

Kural sayısı az, oyun tamamen el becerisine dayanıyor. Uzun bir oyundan sonra masayı gevşetmek için işe yarıyor.

Bir kağıt, iki kişi. Biri bir cümle yazar, kağıdı katlar — sadece son üç kelime görünecek şekilde — ve diğerine verir.

İkinci kişi gördüğü üç kelimeden devam eder, o da katlar. Kağıt dolunca açılıp baştan sona okunur.

Oyun değil yazı egzersizi gibi duruyor ama iki kişilik masada en çok konuşma başlatan şey bu. Ortaya çıkan metin genelde saçma oluyor ve "burada ne demek istedin" sorusu kendiliğinden geliyor.

İki kişilik kağıt kalem oyunlarının ortak sorunu: tur on dakikada bitiyor, akşam bitmiyor. Üçüncü turdan sonra ikisi de aynı oyunu tekrar oynamak istemiyor.

Masada kalem varken sohbeti sürdürmenin yolu genelde soru sormaya dönüyor — ama "ne konuşsak" sorusu iki kişide kalabalıktan daha zor. Hazır bir soru destesi burada sıralamayı kendisi yapıyor: kart çekilir, ikisi de cevaplar, sıradaki karta geçilir.